ALS je de ijswateremmers zat bent…

Lees dan dit stukje even.

Vorige week stond er een stuk in het NRC van iemand die zich afzette tegen de één van de meest succesvolle en originele fondswervingsacties ooit. De bucketwaterpret is over. Gelukkig maar. schreef Yaël Vinckx. Gelukkig voor haarzelf bedoelde ze. Want ze vond de filmpjes irritant en ergerde zich. “Net zo min als het bij kanker draait om het beklimmen van de Alpe d’ Huez, draait het bij ALS om een emmer waterpret” meende Yaël. Ze noemde het emotionele filmpje, waarin ALS-patiënt Anthony Carbajal vertelt enorm dankbaar te zijn voor de actie, een PR-stunt. “En dat terwijl de ALS-stichting eerder met zo’n geweldige campagne kwam”.

Ik ergerde me ook. Niet aan de ijswateremmerfilmpjes, al was ik die ook al snel zat. Ik ergerde me Yaël die ‘zo blij was dat de waterpret over was’. Ik ergerde me aan de arrogantie van iemand die zich ver verheven voelde boven ‘het klootjesvolk dat een emmer water over zich heen gooit’. Ik ergerde me dat iemand niet begrijpt wat de essentie van een fondswervingsactie is. Het gaat namelijk niet om goede smaak of om het winnen van een reclame-award. Al smeren mensen zich in met pindakaas en doen ze de vogeltjesdans op een waterfiets. In zo’n geval heiligt het (goede) doel de middelen. Het gaat er om dat er geld opgehaald wordt. De meer dan 100 miljoen opgehaalde euro’s door de icebucketchallenge maken dit de succesvolste ALS-campagne ooit.

Als je al een punt van kritiek wilt hebben op deze inzamelingsactie, dan is het dat deze wellicht kannibaliseert op andere goede doelen. Mensen geven hun (liefdadigheids)geld meestal maar één keer uit. En het is een feit dat malaria of een ziekte als kanker jaarlijks meer dan 1000 maal zoveel sterfgevallen veroorzaken dan ALS. Niet dat we daarom minder aan ALS moeten doneren, maar wel meer aan andere goede doelen. Daarom besloot ik samen met mijn favoriete zwager Tony, komend weekend de Dam-tot-Damloop te gaan lopen om geld op te halen voor het Wereld Kanker Onderzoek Fonds. En daar komt de aap uit de mouw: dit blog is inderdaad een ordinair verzoek tot sponsoring. Dus als je ook vindt dat er meer geld voor kankeronderzoek nodig is, wil je me dan met een tientje (of zo) sponsoren?

Nu moet ik helaas melden dat mijn achillespezen het vorige week tijdens het trainen voor de Dam-tot-Damloop begaven en ik daardoor niet meer mee kan doen. Maar ik vind dat noch het kanker onderzoekfonds, noch Tony daar de dupe van mag zijn. Vandaar dit blog. Want zeg nu zelf: stel dat je bij de vorige alinea besloten had mij te sponsoren, dan had je toch niet mij gesponsord, maar het kanker onderzoekfonds? Dus per saldo maakt het eigenlijk niet zoveel uit dat ik dit jaar niet kan lopen (alhoewel ik dat graag had gedaan). Sponsor daarom de andere helft van team Tony&Sjaak. En dat kan hier: http://www.inactietegenkanker.nl/acties/tony_stoffels/tony-loopt-voor-het-onderzoek-tegen-kanker/actie.aspx.
Namens het kankerfonds, namens Tony en namens mijzelf: dankjewel!

image

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Leven, Sport en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s