De ongekende mogelijkheden van een individueel pensioenstelsel

“Ons pensioenstelsel is oneerlijk, star, paternalistisch en zijn doel voorbijgestreefd” (uit: ‘Het Nieuwe Werken aan je pensioen’)

Gisteren zei Lans Bovenberg het ook in een interview met het FD: ‘Gebruik pensioen om de restschuld weg te werken’. Ook in mijn boek pleit ik daarvoor en  ik blogde er al eerder over. Een groot obstakel vormt ons starre pensioenstelsel. Doordat onze pensioenspaarpotten niet individueel zijn maar collectief, is het nu niet mogelijk om voortijdig individueel aanspraak te maken op die spaarpotten en daar geld uit te halen. En dat is doodzonde, want hierdoor ontnemen we onszelf de mogelijkheid van het wegwerken van (hypotheek)schulden.

Maar los van (hypotheek)schulden aflossen geeft een individueel stelsel nog veel meer mogelijkheden om de economie te stimuleren. Wanneer iedereen een individuele pensioenspaarpot zou hebben, zouden we bijvoorbeeld kunnen besluiten een deel van de pensioenpremie facultatief te maken. Dit geeft mensen die dat geld nu beter kunnen gebruiken wat lucht. Degenen die nog steeds zo veel willen blijven sparen als voorheen kunnen dat blijven doen, maar een deel van de mensen zal ervoor kiezen het geld nu voor iets anders aan te wenden. Is dat erg? Nee, niet wanneer iemand met een AOW-uitkering, aangevuld met een wat kleiner deel van het aanvullend pensioen, nog goed kan rondkomen. Hieronder vallen zeker diegenen die tegen de tijd dat ze met pensioen gaan de hypotheek op hun huis hebben afbetaald. Die groep zal in de toekomst groter worden nu per  1 januari 2013 geldt, dat een nieuwe hypotheek binnen 30 jaar moet zijn afgelost. Waarom zouden deze mensen nog steeds voor een bepaald percentage van hun middelloon moeten sparen?

Een individueel stelsel maakt ook een eind aan  de discussie of de pensioenopbouw nu wel of niet verlaagd kan worden en waar dat vrijgekomen geld naartoe zou moeten gaan. Mensen bepalen in dat geval immers zelf (individueel) of ze minder pensioen opbouwen. Van discussies over dekkingsgraden en rekenrentes die gehanteerd moeten worden, zijn we dan ook af. Sterker, die termen verdwijnen zelfs geheel bij een individueel stelsel. Grepen uit pensioenkassen zullen nooit meer gedaan kunnen worden. Eindelijk komt er keuzevrijheid voor een pensioenuitvoerder. Het generatieconflict zal in één keer opgelost zijn en als klap op de vuurpijl trekken we Nederland hierdoor in één keer uit de economische malaise. Die vaak genoemde 1000 miljard aan pensioengeld staat nu niets te doen en dat is funest voor onze economie. Met slechts één procent van dit pensioenvermogen zouden we geen discussie hoeven te hebben over 6 of 8 miljard bezuinigingen. En belangrijker: dan zouden we geen last hebben van de verstrekkende gevolgen ervan.

Al deze mogelijkheden hebben we nu niet door de collectiviteit binnen ons pensioenstelsel. Daarom moeten we nu de transitie van collectief naar individueel sparen (en ontsparen) in gang zetten. Nu is de tijd!

image

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Pensioen, Politiek en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s